In het veiligheidsbeleid van de gemeente Zoetermeer heeft digitale criminaliteit betrekking op twee verschillende thema's.

Het gaat om gedigitaliseerde criminaliteit: dit betreft de ‘klassieke’ misdrijven, maar dan gepleegd met behulp van de digitale wereld (ICT-middelen), met name via internet. Voorbeelden zijn internetoplichting, digitale aan- en verkoopfraude, bankpasfraude en sextortion (‘seksuele
afpersing’).

Ook is er sprake van Cybercrime. Dit betreft de misdrijven die alleen in de digitale wereld, met name internet, zijn te plegen. Cybercrime is specifiek gericht op de ICT. Voorbeelden zijn ransomware, phising en malware.

Inmiddels worden er in Zoetermeer meer mensen slachtoffer van online criminaliteit (19,3%) dan van traditionele criminaliteit (17,5%). "Reden te meer om hier een speerpunt van te maken", aldus het College.  Een nieuw fenomeen is de online aangejaagde ordeverstoring. Dit is op zichzelf nog niet direct een strafbaar feit, maar het kan wel gevolgen hebben voor de openbare orde en veiligheid. Dit fenomeen is binnen het speerpunt extremisme en maatschappelijk ongenoegen ondergebracht. Een andere vorm waarin de openbare orde kan worden verstoord is dat jongeren en jeugdgroepen elkaar via de onlinewereld oproepen om in de werkelijke wereld wraak te nemen of een andere groep aan te pakken.