Geachte burgemeester,

De afgelopen periode heeft veel losgemaakt bij inwoners, ambtenaren, collega’s en ook bij mijzelf. De discussie die is ontstaan over een telefoongesprek dat ik heb gevoerd met een fractievoorzitter heeft geleid tot vragen over mijn handelen. Daar kijk ik kritisch op terug. Ik was geraakt doordat eerder gemaakte afspraken niet werden nageleefd en meende daarin een patroon te herkennen. Vanuit betrokkenheid en passie heb ik mij te scherp uitgelaten. Dat had ik anders moeten doen. Ik heb daarvoor mijn excuses aangeboden, ook binnen coalitie verband, maar dat bleek onvoldoende en er werd een integriteit klacht tegen mij aangekondigd. Zonder zorgvuldigheid van dit integriteit proces naar het voorval, dat twee kanten kent, ben ik publiekelijk aangeklaagd. Bovendien bleek dat er tijdens het gesprek meerdere raadsleden meeluisterden, terwijl ik ervan uitging dat het een rechtstreeks gesprek betrof. 

Daarnaast ontstond er discussie over mijn constatering dat in de ambtelijk-bestuurlijke samenwerking rond Post45 zaken niet goed zijn gelopen. Dat is een feitelijke analyse en staat los van de vraag of ik daarvoor verantwoordelijkheid neem. Vanzelfsprekend doe ik dat. Dat hoort bij het ambt, dat hoort bij mij. Ik heb grote waardering voor de Zoetermeerse ambtenaren. En waar gehakt wordt, vallen soms spaanders. Ik vind dat dat gezegd mag worden in een transparante politiek waarin inwoners recht hebben op eerlijkheid en duidelijkheid.

Mijn politieke motivatie komt voort uit het gedachtegoed van Pim Fortuyn. LHN is een fortuynistische partij in hart en nieren. Besturen begint bij luisteren. Hoor en wederhoor vormen de basis van vertrouwen. Feiten moeten zwaarder wegen dan geluiden. En we moeten niet meegaan in een hetze,  maar zelf onderzoeken, zelf luisteren, zelf nadenken.

Pim Fortuyn liet zien wat er gebeurt wanneer politiek zijn menselijkheid verliest. Wanneer de toon belangrijker wordt dan de inhoud, wanneer beeldvorming de mens overstemt. Dat inzicht heeft mij richting gegeven en is altijd mijn politiek kompas geweest.

Met deze brief dien ik mijn ontslag in. Niet omdat ik wegloop voor verantwoordelijkheid, maar juist om die verantwoordelijkheid te nemen. Ik wil voorkomen dat interne zaken meer aandacht krijgen dan de uitdagingen waar Zoetermeer écht voor staat.

Ik kijk met trots terug op wat ik heb mogen doen voor Zoetermeer:

• De woningzoekenden die een thuis hebben gekregen doordat projecten na jaren van stilstand in beweging kwamen.

• De versterkte samenwerking met woningcorporaties en huurdersverenigingen.

• Het Volkshuisvestingsprogramma dat Zoetermeer weer grip geeft op de toekomst van wonen.

• Het optoppen, het beter benutten van de bestaande stad en het ‘wakker kussen’ van Edisonpark.

• Het doorbouwakkoord tussen marktpartijen en gemeente dat eraan komt.

• De sportagenda, de nieuwe sporthallen, de nieuwe kunstgrasvelden, de Sportadviesraad en het Sportgala.

• Op projecten als Bleizo, de Monuta‑locatie, ‘t Seghewaert en het Vernedepark; alle projecten die kansen bieden voor onze stad.
• Op “mijn” wijken De Leyens en Palenstein, de betrokken inwoners en wijkregisseurs.

• De positie van Zoetermeer als New Town en de sterk verbeterde relatie met provincie en Rijk.

En vooral ben ik trots op de mensen met wie ik heb mogen samenwerken. Ambtenaren die betrokken, deskundig en bevlogen zijn. Ik heb mij bevoorrecht gevoeld om met hen samen te mogen werken, en ik wil mijn waardering daarvoor nogmaals uitspreken.

Mijn betrokkenheid bij Zoetermeer blijft onverminderd groot. Ik deed dit werk vanuit mijn hart voor de Zoetermeerder. Dat is geen baan, dat is een missie en die zet ik voort, in welke rol dan ook, voor een sterk en veerkrachtig Zoetermeer. Een Zoetermeer waarin we elkaar wat gunnen en weten samen te werken.

Ik dank de raad, het college en de organisatie voor de samenwerking in de afgelopen periode. In het bijzonder wil ik Hilbrand Nawijn en onze fractie bedanken; hun steun is van grote betekenis. Het erfgoed van Hilbrand Nawijn, de grootste lokale partij van Zoetermeer, is en blijft springlevend.

Voorzitter, ik sluit af met de woorden die mijn vrouw en ik in onze trouwringen dragen:

Luctor et Emergo; ik worstel en kom boven. Tot dan!