In Zoetermeer is in de eerste helft van 2026 vier procent van de beschikbaar gekomen sociale huurwoningen toegewezen aan statushouders. Daarmee ligt het percentage onder het landelijke gemiddelde van zeven procent. Tegelijkertijd blijkt het aantal toegewezen woningen onvoldoende om aan de wettelijke huisvestingstaak van de gemeente te voldoen.

In de eerste twee kwartalen van dit jaar werden in Zoetermeer 526 sociale huurwoningen bemiddeld. Daarvan gingen 21 woningen naar statushouders. In deze woningen werden in totaal 52 mensen gehuisvest. De overige 96 procent van de woningen ging naar andere woningzoekenden.

De cijfers zijn naar buiten gekomen na schriftelijke vragen vanuit de gemeenteraad. De verdeling van sociale huurwoningen is een gevoelig onderwerp door de aanhoudende woningnood in Zoetermeer. De wachttijd voor woningzoekenden is lang, terwijl de gemeente tegelijkertijd een wettelijke verplichting heeft om statushouders te huisvesten.

Het Rijk bepaalt ieder halfjaar hoeveel statushouders een gemeente moet huisvesten. Zoetermeer heeft al langer moeite om die taakstelling te halen. De beperkte beschikbaarheid van sociale huurwoningen speelt daarbij een belangrijke rol.

Het college geeft aan dat een aandeel van vier procent structureel onvoldoende is om de wettelijke taakstelling te realiseren. De gemeente moet daardoor zoeken naar aanvullende mogelijkheden om mensen met een verblijfsvergunning woonruimte te bieden.

Een van de mogelijkheden is het gebruik van flexwoningen. Aan de Ruimtebaan zijn tien statushouders ondergebracht tussen in totaal 81 flexwoningen. Ook bij Young Housing aan de Boerhavelaan worden statushouders gehuisvest.

De cijfers maken tegelijkertijd duidelijk dat het overgrote deel van de vrijkomende sociale huurwoningen niet naar statushouders gaat. Van iedere honderd beschikbaar gekomen woningen gingen er in de eerste helft van 2026 ongeveer vier naar deze groep.

De uitdaging voor Zoetermeer blijft daarmee groot. De gemeente moet de wettelijke huisvestingstaak uitvoeren, terwijl ook veel andere inwoners en urgente woningzoekenden wachten op betaalbare woonruimte. Door het tekort aan woningen blijft de verdeling van de beschikbare sociale huurwoningen daarom een belangrijk onderwerp in de lokale politiek.