Einde 2017, 2018 staat voor de deur. Net als iedereen kan ik het dan niet laten om het één en ander nog eens de revue te laten passeren. De Top 2000 op de achtergrond aan, een glaasje wijn en wat te knagen binnen handbereik. Dochters zijn elders feest aan het vieren. Ze hebben mij nog wel nodig om oliebollen te bakken, maar daarna gaan ze met de gevulde schalen op pad naar locaties waar, volgens mij, niemand meer zit te wachten op verse oliebollen. Ach. Ik hoef niet alles te weten. Dus laat maar waaien die twee meiden van ons. Je bent maar één keer jong en ik gun ze het allerbeste.

Klap op de vuurpijl

Net als al die ouders die ik bij Jong Perspectief ben tegengekomen, bedenk ik mij opeens: je wordt niet ouder van een kind om vervolgens er een zooitje van te maken. Sommige mensen kunnen weleens zo reageren als het gaat over bepaalde gezinssituaties. Na bijna 12,5 jaar bij allerlei gezinnen over de vloer te komen, kan ik uit ervaring spreken dat het leven je soms inhaalt. En daar confronteer ik deze mensen dan ook mee die zelf denken de weg te hebben uitgestippeld op rozengeur en maneschijn.

Alle ouders willen een onbezorgde jeugd voor hun kind, maar wat als een gevreesde ziekte je treft? Dit jaar een gezin leren kennen waarbij het nog maar de vraag is of ma in 2018 nog leeft. Voor hen is het nu toch even anders een oliebol eten als voorgaande jaren. En wat te denken als je als klap op de vuurpijl krijgt te horen dat je in 2018 opa en oma gaat worden, terwijl je dochter net zestien jaar is?

De keuken van de instelling

Inmiddels alweer twee jaar terug werd een maatje van één van onze vrijwilligers net voor de kerstdagen uit huis geplaatst. Hun plan was voor de Kerst samen koekjes te gaan bakken om moeder ermee te verrassen. Maar bij moeder liep de denkbeeldige emmer over. Soms lijkt het wel of de zogenaamde feestvreugde van de decembermaand hier aan bijdraagt. De koekjes werden vervolgens gebakken in de keuken van de instelling waar dit meisje werd ‘neergezet’.

‘We maken er nog maar het beste van’, zei de vrijwilligster. Maar in haar stem hoorde ik wel de klank van frustratie en onmacht. Want zo is het maar net. Als ellende je treft, is er geen weg meer terug. Wat mij dan hoop geeft, is dat ik zie dat je als vrijwilliger echt verschil kunt maken voor een jongere die in zo’n soort situatie belandt. Want als je samen loopt dan is het hobbelige pad beter begaanbaar.

Twee vrijwilligers spreken ook weleens tegelijkertijd met hun maatjes af. Hoe meer ziel, hoe meer vreugd. Pure lol bij het bowlen; dat spat ervan af. Terwijl ik weet dat er thuis bij één van de jongere letterlijk een vechtscheiding is uitgebroken. Natuurlijk blijf ik realistisch en weet ik heus wel dat we aan de thuissituatie vaak niets kunnen veranderen. Maar even kunnen vergeten, geeft nou eenmaal lucht om te blijven ademen.

Het jaar om maatje te worden

En na deze mijmeringen zet ik de Top 2000 even nog wat harder bij het nummer van Abba; Happy New Year. Ik wens iedereen een goed, maar vooral gezond 2018 toe. Ik ben er niet van om op gevoel in te spelen, dus met die gedachten heb ik deze column zeker niet geschreven. Het is gewoon een kijkje in de keuken van Jong Perspectief geweest. Keuzes maak je weleens puur op gevoel, als u bovenstaande feiten leest dan kan het toch niet anders dan dat uw gevoel zegt; misschien is 2018 voor mij HET jaar om maatje te worden.

Diana Huurman is geboren in de Dorpsstraat van Zoetermeer, waar ze ook opgroeide en zich later settelde met haar gezin. Ze is naar eigen zeggen ‘verknocht’ aan de oude dorpskern. Vanaf de start in 2005 is Diana werkzaam als projectmedewerkster bij Jong Perspectief. ‘Oprichtster Ymi Dekker benaderde mij of ik zin had om dit project in Zoetermeer op de sociale kaart te gaan zetten.  Ik heb de uitdaging met beide handen aangepakt en nog geen minuut spijt.’

In al die jaren heeft Diana aan den lijve ondervonden dat het voor jongeren echt meerwaarde heeft om iemand naast je te hebben die onverdeelde aandacht voor je heeft. Met deze column geeft zij Zoetermeerders een kijkje in de keuken van de organisatie. ‘Hopelijk prikkelt het lezers om de stoute schoenen aan te trekken en de uitdaging aan te gaan om ook maatje te worden.’

Reageer op dit artikel

Elke avond het laatste nieuws uit Zoetermeer? Gratis abonneren!