Mijn collega typeert zichzelf als generalist. ‘Je weet zeker niet wat dat is Elsje?’ Ze had me net zo goed met een perforator tegen mijn hoofd kunnen slaan, dan had ik exact zo verdwaasd gekeken.

Een generalist, geen idee. Eerst typ ik gewoon door, want dat zit in me. Ze staat echter te popelen om mij nader te informeren. ‘Een generalist Elsje, is iemand die weinig van veel weet,’ klinkt het met enige trots.

Ik denk aan de schijf van Meredith Belbin. Met voortschrijdend inzicht om de groepsdynamiek te versterken, is destijds besloten het secretariaatsteam waartoe ik behoor in te richten conform de inzichten van deze alom geroemde teamrollengoeroe.

Zo zitten we nu met een plant, zorgdrager, monitor en een brononderzoeker die met ons op vileine wijze haar kijk op de toestand in de wereld meent te moeten delen. Voor ingewijden; De kroniek van Annemiek.

Terug naar de generalist. Niet terug te vinden op de Belbinschijf. Mijn collega weet van heel veel, heel weinig, dat klopt. Bepaald versterkend zou ik deze rol niet willen noemen. High fivend bij de koffieautomaat brengen we de rest van de ochtend door.

Vanuit Zeeuws-Vlaanderen volgde Elsje Veth in 2011 haar hart naar Zoetermeer waar zij sindsdien samenwoont met fotograaf Chris van Dijke. Moeder van twee volwassen zoons en oma van kleinzoon Xavi. Werkt als fulltime secretaresse in Den Haag. Ze publiceerde twee verhalenbundels; ‘Neus snuiten en doorhoesten’ (2015) en ‘Rafels’ (2017). ,,Mijn columns ademen charme, levenslust, wijn en hoge hakken uit. Met hier en daar een vleugje peper,” Twitter: @elsjeschrijft.