Het is algemeen bekend dat holle vaten het hardst klinken. Dat sommige van deze spreekwoordelijke vaten af en toe van de ratten besnuffeld gedrag vertonen, blijkt maar weer uit de recente oproep van een aantal achterlijke gladiolen om lawaai te maken tijdens Dodenherdenking. Niet gehinderd door enige kennis van zaken over de betekenis van Dodenherdenking, menen ze een statement te moeten maken tegen…tja, tegen wat of wie eigenlijk?

Ik veronderstel dat ze het zelf niet eens weten. Het bekt blijkbaar lekker weg via een oproep, die vorige week via Facebook en Twitter voorbij dendert. Emotionele brokstukken achterlatend op de social media-snelweg.

Vrijdag 4 mei. Die dag houden we gezamenlijk onze mond, hangen we de vlag halfstok. Uit absoluut respect voor alle slachtoffers, waar ook ter wereld, van de waanzin die men oorlog noemt. Hoe moeilijk kan dat zijn? Zaterdag 5 mei vieren we onze kostbare, maar broze vrijheid. Laten we die vooral koesteren. Het kan zomaar weer misgaan. Oók hier.

Vanuit Zeeuws-Vlaanderen volgde Elsje Veth in 2011 haar hart naar Zoetermeer waar zij sindsdien samenwoont met fotograaf Chris van Dijke. Moeder van twee volwassen zoons en oma van kleinzoon Xavi. Werkt als fulltime secretaresse in Den Haag. Ze publiceerde twee verhalenbundels; ‘Neus snuiten en doorhoesten’ (2015) en ‘Rafels’ (2017). ,,Mijn columns ademen charme, levenslust, wijn en hoge hakken uit. Met hier en daar een vleugje peper,” Twitter: @elsjeschrijft.