In 42 jaar onderwijs ontmoet je ongelooflijk veel mensen. Natuurlijk zijn er de duizenden leerlingen die je hebt getracht iets bij te brengen. Er zijn hun ouders, de collega’s die bleven en de collega’s die kwamen en weer gingen. Velen van hen ben je vergeten, vele anderen herinner je nog vaag en weer anderen herinner je veel beter, omdat ze op de één of andere wijze toch bijzonder waren. En dan zijn er die ontmoetingen die meer dan bijzonder zijn. Een ontmoeting met iemand die je opeens inspireert, iemand die je gaat bewonderen, iemand die je nooit meer vergeet. Dat is zeker ook het geval bij Jetske van der Schaar. Een mooie ontmoeting met een bijzondere vrouw.

Nadat we als school gekozen hadden om samen met de stichting Be-More, waaraan Jetske verbonden was, een project te steunen voor zwerfkinderen in Zuid Afrika vertelde Jetske mij over een ander project waar ze mee bezig was; ‘Worldmapping’ genaamd. ,,Jongeren van vandaag worden de leiders van de toekomst,” vertelde ze ,,En daarom wil Worldmapping jongeren in de leeftijd van veertien tot en met achttien jaar uitdagen om mee te gaan op expeditie naar ontwikkelingslanden in Afrika, Azië en Latijns-Amerika. Een combinatie van vrijwilligerswerk en een mooie vakantie, die jongeren de kans geeft kennis te maken met ontwikkelingssamenwerking, hun grenzen te verleggen en hun wereld te vergroten.”

Primeur voor Alfrink

Het enthousiasme en de overtuigingskracht van Jetske zorgden ervoor dat het Alfrink de eerste Nederlandse school werd die mee ging doen. En dus kwam Jetske naar Zoetermeer om ouders en leerlingen te vertellen over derde wereldprojecten, over een avontuurlijke vakantie en over uitdagingen. De wijze waarop ze in de aula haar publiek wist te boeien, was meer dan indrukwekkend en waarschijnlijk heb ik gedacht en wellicht ook tegen haar gezegd dat ze meer dan geknipt zou zijn geweest voor het onderwijs. Het was zeker niet alleen haar enthousiasme, maar ook haar kennis van zaken en de wijze waarop ze, tot in de perfectie, alles wist te regelen waardoor leerlingen en ouders overtuigd raakten en maakte dat de afgelopen jaren zo’n zeventig Alfrink-leerlingen de vakantie van hun leven beleefden.

Inmiddels zit er een ander op de plek bij Worldmapping en zit er ook een ander op mijn plek bij het Alfrink College en dus verlies je elkaar uit het oog. Je komt elkaars naam nog slechts tegen als je door je mobiele telefoon scrolt.

Uitzending van Pauw

Tot die uitzending van Pauw deze maand. Een uitzending waarin Jetske zeer openhartig en moedig vertelde over alzheimer. Hoe zij als kind van een ouder met een erfelijke variant, drager blijkt te zijn van een gen, dat met honderd procent zekerheid de ziekte in gang zal zetten. Hoe de ziekte over vijftien jaar tot uiting komen zal, net als bij haar moeder en haar oma. Hoe zij, zoals ze zelf zegt, haar toekomst met dertig jaar bekort weet. Hoe ze daar bij Pauw aan tafel zat om een beter begrip te kweken van die vreselijke ziekte, die niet alleen oude mensen treft.

Weer was ik onder de indruk van Jetske. Ik scrolde door mijn telefoon en vond haar nummer. Ze nam op en we spraken met elkaar. Na afloop had ik eigenlijk maar één gedachte: wat een bijzondere vrouw.

Eric Brunings was van 1998-2017 afdelingsleider onderbouw bij het Alfrink College. Hij begon in 1981 op die middelbare school als leraar geschiedenis en hij nam er na vorig schooljaar afscheid. Brunings blijft echter columns schrijven voor het Zoetermeers Dagblad over onderwijs, zijn passies sport en geschiedenis en andere zaken.