Kerstmis! Of je nu wel of niet gelooft in het kindeke Jezus, voor veel mensen is dit het feest van het licht in de donkere dagen en vooral van vrede op aarde!

Niet voor iedereen. Sommige mensen voelen zich tijdens deze dagen vooral verdrietig of eenzaam. Dagen die op de één of andere manier eenzamer en donkerder zijn dan in de rest van het jaar. Ook al vanwege al die reclamebeelden op de televisie met gezellige families om de tafels. Dat in veel huishoudens, met name voor de vrouw des huizes, de crisisbeheersing wisselt tussen code oranje en code rood zie je nooit in de reclame.

Hoe perfect moet die kalkoen zijn met de hele schoonfamilie als examinator? Wat doen we met ome-Jan-met-een-slokje-op die de nieuwe vriendin van zoonlief afschrikt met pikante grapjes? En hoe kom je Tweede Kerstdag door, terwijl je vader demonstratief laat merken dat er hooglopende ruzie is over de kapotte keukenmachine die hij niet heeft gerepareerd, en je moeder ondertussen met haar niks-aan-de-hand-gezicht de slagroom zo venijnig met de hand staat te kloppen, dat iedereen straks een klont boter op zijn ijsje krijgt?

Het zijn maar twee dagen: saai en lang, gelukkig en romantisch, gezellig, spannend, of verschrikkelijk, maar na die twee dagen gaan we weer over tot de orde van de dag.

De gedachte aan vrede, vrijheid en geluk op aarde is vaak snel weg na Kerst. Er is op zoveel plaatsen sprake van oorlog, van hongersnood en van onderdrukking door rare regimes. Als de ene brandhaard is geblust en de blauwhelmen posities innemen om de vrede te handhaven, is er ergens anders alweer een nieuwe crisis uitgebroken.

Midden-Oosten 

Het klinkt veel te hoogdravend, maar juist voor de vrede en de vrijheid ben ik in de politiek doende. Ik verbeeld me heus niet dat ik de strijdende partijen in het Midden-Oosten tot de orde kan roepen, maar ik doe mijn best op de kleine schaal van Zoetermeer. Mijn partij, Zó! Zoetermeer, weet dat we vanuit het gemeentebestuur er niet voor kunnen zorgen dat iedereen in de stad gelukkig wordt. Dat moeten we echt allemaal met elkaar doen.

In vrede samenleven met elkaar is ook op de kleine schaal van de stad, lastig en belangrijk. Veel ongenoegen ontstaat uit overlast en mensen die zich nergens wat van aantrekken, zoals hondenbezitters die de poep niet opruimen (vóór dat iedereen verontwaardigd in de pen klimt: er zijn heel veel baasjes en bazinnetjes die het altijd netjes doen).

Geluidsoverlast is er ook zo één. Natuurlijk moet je wat kunnen hebben van je buren, en zo vaak zijn ze niet jarig. Maar waar ligt de grens? Ieder weekeinde twee nachten lang gedreun tot in de kleine uurtjes is voor de meeste mensen veel te gortig.

De gemeente probeert het met regels wat in goede banen te leiden, maar het handhaven van die regels valt niet mee en de goede verstandhouding is dan op zijn best een ‘gewapende vrede’.

Parkeerplaatsen

Maar de gemeente kan op andere gebieden er juist wel voor zorgen dat mensen prettig met elkaar kunnen wonen. Bijvoorbeeld door te zorgen voor genoeg parkeerplaatsen. Wie iedere avond, moe van het werk, de halve buurt moet rondrijden op zoek naar een plekje komt niet gezellig thuis. En dan is er die buurman die zelf ook ten einde raad de auto maar even half op de stoep zet, en bij het wegrijden schade maakt. Er zijn burenruzies uit kleinere kwesties voortgekomen.

Het is dus zaak dat als we straks meer dan 10.000 woningen erbij gaan bouwen, we zorgen voor genoeg parkeerplaatsen. Het feit dat een woning dicht bij het station komt, wil niet zeggen dat de bewoners geen auto hebben die ergens moet blijven. En als we het slim doen, dan zorgen we ervoor dat die auto op zijn parkeerplaats met bijvoorbeeld zonne-energie opgeladen kan worden.

Droom

Maar mijn grootste droom voor Zoetermeer is, dat we met elkaar bereiken dat we niet discrimineren op basis van geboorteland, en dat alle mensen die niet in Nederland zijn geboren, genoeg integreren om met elkaar een geweldige samenleving te vormen.

Mijn grootste droom voor de wereld is, dat we met elkaar bereiken dat al die oorlogen en hongersnoden duurzaam worden opgelost. Dat veel meer mensen gewoon in hun eigen huis, in hun eigen land, gelukkig kunnen worden en dat niemand hierheen hoeft te vluchten. Dat mensen hier alleen naartoe komen voor goede redenen, zoals een internationale liefde!

Ja, het is Kerst: twee hele dagen om te dromen! Daarna gewoon weer op zoek naar praktische oplossingen en knokken voor genoeg parkeerplaatsen.

Ik wens u fijne dagen, en vooral code kerstGROEN.

Marijke van der Meer is fractievoorzitter van de lokale politieke partij Zó! Zoetermeer. Ze is het langstzittende raadslid van Zoetermeer.

Reageer op dit artikel

Elke avond het laatste nieuws uit Zoetermeer? Gratis abonneren!