Na 20 minuutjes pret als je mazzel hebt en zonder voorbehoedsmiddel, heb je negen maanden later een voldragen baby aan de borst. Na de laatste pers en het is een jongen- of meisje-moment, volgt het tellen van de vingertjes en teentjes. Iedereen wil een compleet kind. Dokter Slager, ja zo heette hij echt, riep; “Het is een jongen”, er maakte zich een enorme blijdschap van mij meester.

Mijn wens was gehonoreerd. Een prachtige baby, één die uitgegroeide tot een lieve, intelligente, welbespraakte, vriendelijke, beschaafde, mooie heer. Een jong volwassene die op zijn eigen geslacht valt. Toen mijn zoon 17 jaar was, kwam hij op een zondagmiddag naar mij toe en zei; “mam… ik moet u wat vertellen”.

Ik was mij aan het opmaken en draaide me om. Hij keek mij aan en sprak; “Mama, ik geloof dat ik meer op mannen dan op vrouwen val”. Ik keek hem aan en zei; “Jongen, dat weet mama toch”. Wat was ik in een jubelstemming dat hij eindelijk uit die glazen vitrine kwam. Dat gaf mij de vrijheid om hem nu extra weerbaar te maken tegen de mensen die denken dat homofilie is aangeleerd, een modetrend, bevlieging, rebellie of aandachttrekkerij is. Nu kon ik samen en onafhankelijk van mijn kuiken bitchen en ten strijde trekken om alle homo sapiens met hun flauwe ondoordachte grappen, met vlijmscherpe woorden, zonder pardon af te slachten.

Net zoals die 10 schattige babyvingertjes die meestal keurig aan een jonggeborene zitten, bestaat er een reële kans dat jouw zuigeling lesbisch of homofiel is. Een niet onbelangrijk detail dat door vele ouders, opa’s en oma’s over het hoofd wordt gezien. De kans dat jouw ongeboren spruit gay is, is er gewoon, lees punt. Je hebt mensen die dan elkaars familie de schuld gaan geven. Wij hebben ”ze” niet in de familie. Man, man, man als het genetisch bepaald is, dan zal pappa of mama zelf in een grote donkere kast zitten. Want homo’s planten zich namelijk niet voort. Twee piemels uit de broek maken geen kind, zo ook twee mosselen op elkaar niet. Dan waren simpelweg alle homofiel geaarden uitgestorven.

Ouders die dan beweren dat ze nóóit iets hebben gemerkt. Ik kan mij niet voorstellen dat, dit niet zo is. Het toeval wilde dat mijn zoon niets van borstvoeding moest hebben. Bij de eerste keer heeft hij mij met zijn tandloze mondje zo hard in mijn tepel gebeten dat ik hem deze nooit meer heb durven aanreiken. Zonder BH kwam ik niet eens bij hem in de buurt. Mijn jongen gilde harder en hoger bij het buiten spelen dan alle meisjes in de buurt? Ariël en Poca-hand- tas waren zijn favoriete speeltjes, hij was gek op zijn grote jeep met accu, maar zijn Ariël-barbie met haar lange rode haren reed steevast met hem mee. Wat mij betrof, was dat prima.

Zou het niet fijn zijn als dat “prima” voor velen zo niet voor iedereen gold? Ik word moe van de meute die doet alsof elke homo aids heeft. Ik ben klaar met lieden die zich meer mensch voelen dan een homoseksueel. Wij zijn allemaal homo- of er nu sapiens, fiel of seksueel achterstaat. Een ding is zeker wij zijn allemaal gelijk. En ik, Ik ben net zoals iedere ouder de trotse moeder van een mens.

Foto: Martha Wesenhagen, fotograaf Josita Swarte
http://www.marthanized.com/nl/

Reageer op dit artikel